Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

ΕΔΩ ΥΠΗΡΧΕ…..



« Εδώ υπήρχε η Κάντανος»…..

Το Δίστομο, το Δοξάτο, τα Καλάβρυτα….

Καπνοί στου Βορτουμπούγα
Η δόξα καίγεται

Στην εκκλησιά στη Χώρα
 κόσμο πολύ μαντρώσανε…
Τα πολυβόλα στις πύλες στο Ιερό…
Χρόνια μετά σημάδια..
Στους τοίχους είδα τα μυαλά τους

Στον τοίχο της Καισσαριανής διακόσιοι

ο Ναπολέων...

 με την κόκκινη κουβέρτα...
Κόκκινο σάβανο

Πιο πριν  ο λοχίας Ίντζος στα οχυρά…

Πιο πριν κάτι είχε ακουστεί
για έναν εύζωνα που «ντύθηκε»,
λέει, τη σημαία κι έπεσε...

Να μη την παραδώσει

Κουκίδη Κώστα τον ελέγαν..

Πιο πριν...πιο μετά... η Ηλέκτρα
ο Αποστόλης, ο  Γιάννης, η Παρασκευή...

Αράδα μακρυνή τα ονόματα
και δε την πιάνει μάτι…

Κρανίου τόποι… θυσιαστήρια..
Τόσο αίμα τόσοι θάνατοι...

αδικαίωτοι…

Μπλόκα και πάλι μπλόκα
σαν τότε πάλι μας κυκλώσαν…

Πείνα και ‘ξευτελισμοί και πεθαμένοι
στους κάδους η Ελλάδα ταπεινώνεται..

Η Ελλάδα βιάζεται..
για ένα ψωμί..ένα μπουκάλι λάδι…

Φτάσανε πάλι οι μαυραγορίτες

Κάποιος Ριχάρδος διαλαλεί
«αγοράζω χρυσό»…

Κάποιος Βαγγέλης φτιάνει  "νόμους"
για τ' αφεντικά...

κάποιος Αντώνης….

Κι ούτε μια Πηνελόπη
 να πεθάνει από  πόνο..

Κι ούτε ένας Κορυζής
ν’ αυτοπυροβοληθεί…

Από φιλότιμο…

ΑΘΗΝΑ 27/10/2013

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

ΓΥΝΑΙΚΑ

Γυναίκα 
Αμάθητη θρησκεία μου…
Νύχτα μου και φως μου...

Τα όνειρά μου κεριά
π’ ανάβω στη χάρη σου...

« τη αγνώστω Θεά» μου...

ΑΘΗΝΑ 12/10/2013

ΔΙΡΥΘΜΟ...



Τα βράδυα που ανταμώνουμε πίσω από την οθόνη
και ξεγελάμε την καρδιά να μη λυπάται μόνη
Ανοίγουν οι ψυχούλες μας και φτερουγάν οι σκέψεις
και βρίσκουμε παρηγοριά να αντέξω και να αντέξεις...

Μαύρα φρύδια μαύρα μάτια * η καρδιά χίλια κομμάτια
Πάλλευκο το πρόσωπό σου * να φιλώ το μάγουλό σου
Μαύρα κατσαρά μαλλιά μου * φλόγα καίει τα σωθικά μου
γοργοφτέρουγό σου στόμα * μου μιλά κι αλλάζω χρώμα
Σε κοιτάζω που διαβαίνεις * μια με πάς και μια με φέρνεις

ΑΘΗΝΑ 6/10/2013

ΑΘΙΒΟΛΗ

Νύχτα μ' άστρα και φεγγάρι
λάμπει σαν το πρόσωπο σου
πόση ομορφιά και χάρη 
φέγγει απ' το παράθυρό σου….

Σ’ αναθιβάνω με το νου
κόρη της γης και του νερού
Δροσοσταλιά μου πρωινή
του πόθου μου αναστεναγμοί

Κίνησα γη και ουρανό
μόνο δυο λόγια να σου πω
μα τώρα που σε βρήκα
έχασα λόγια και μιλιά
μπροστά σε τόση ομορφιά
και τίποτα δεν είπα...

Να μας βρίσκει η αυγούλα
κρατημένους απ΄το χέρι να πηγαίνουμε
Της καρδιάς μου εσύ καρδούλα
της ψυχής μου περιστέρι πόσο χαίρομαι.....

ΑΘΗΝΑ 24/10/2013

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

ΕΓΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ.....

Εγώ  γεννήθηκα στη φτώχεια και τη στάχτη
και τα χρόνια μου τα κρέμασα στο φράχτη

να στεγνώσουν απ' το κλάμα  την αρμύρα
μάτια μου είσαι και τραγούδι μου και μοίρα
Εγώ γεννήθηκα μακριά κι ήταν γραφτό μου
 να χω 'σένα  ήλιο γη και ουρανό μου

Ψηλά  στ' αστέρια να σε βλέπω ανάμεσά τους
να  'σαι η Πούλια ο Αυγερινός και τα παιδιά τους

Να ‘σαι εσύ να ‘ρθω  κι εγώ να γίνουμε ένα
και λογαριασμό ποτέ μη δώσω σε κανένα

Σ΄ αγαπώ και θέλω  να 'σαι εσύ τα κρίματά μου
η αγάπη που με πήρε  στα φτερά της κι η φωτιά μου

Να ‘σαι ότι είμαι και δεν είμαι και ότι γίνω
φεγγαρόλουστη φωνή  κι ολάνθιστό μου κρίνο…

ΑΘΗΝΑ 4/10/2013