Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

ΕΡΩΤΙΚΟΝ


Γυναίκα

Στον τόπο σου έχει πάντα Ανατολή

Στον τόπο σου ανθεί και θάλλει
θαύμα ανεκμυστήρευτο

Ενθάδε θα ‘θελα να κείμαι

Στον τόπο τον μικρό σου
Στον κόμπο που συνάζεται η ηδονή

Σα μούδιασμα

Που σφίγγεται και σφίγγει
με δύναμη τα  πόδια σου
για μια  ελάχιστη στιγμή
προτού ξεσπάσει
λίγο πριν να μουσκέψει
κι απλωθεί
κύμα και  ρίγος
τρέμουλο στερνό
ως του κορμιού τις άκρες


Ενθάδε θα ‘θελα να κείμαι

Στης Ομορφιάς σου
τα μάτια τ’ αβασίλευτα

Στη χλόη από τα στήθη σου

Που αναδεύει

Κι αναδεύουν στεναγμοί
απ' τα δικά μου στήθη

Γυναίκα

Πόθε μου

Λιτανεία  των λυγμών μου


ΑΘΗΝΑ   8/8/2012

Δημοσίευση σχολίου