Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ


Τις λέξεις φτιάχνει η ανάγκη...

Κάθε  που το Ανείπωτο
στα μάτια μας κοιτάει...

Γυρεύοντας  τόπο στη γλώσσα να σταθεί
και τρόπο να υπάρξει...

Έστω για μια στιγμή...

Με τον καιρό
ξεχνιούνται οι λόγοι που τις γέννησαν...

Άλλες φορές, πολλές φορές
ξεχνιούνται και οι ίδιες...

Και για καιρό 'πομένουν  "εν υπνώσει"....

Σποράκια  π' αποκοίμησε η υπομονή
μέχρι που να βρεθούν σε χώμα πρόσφορο...

Μέχρι που άλλη ανάγκη να τις φέρει
σε στόμα  ένθεο...

Που να  φυσήσει μέσα τους
πνοή απ' την πνοή του...

Ζωή εφήμερη...

Ίσκιοι
φτεροκοπήματα πουλιών
που φεύγουν...

Χάνονται...

Μαζί με την ανάσα μας...

 

Το πέταγμά τους καραδοκούνε ποιητές...

Εξακοντίζουν πέννες...

 

Οι λέξεις πέφτουν χτυπημένες...

 

Στις άκρες απ' τις πέννες τους

οι λέξεις σπαρταράνε...

 

Στις άκρες απ' τις πέννες τους

οι λέξεις στάζουν αίμα...

 

Το αίμα φτιάχνει το περίγραμμά τους....

 

Βάφει σελίδες άγραφες

λευκές που μελανιάζουν...

 

Το αίμα γράφει ποιήματα...

 

Τα ποιήματα είναι κοιμητήρια....

 

Μέσα τους κοιμούνται και σωπαίνουν

τα λόγια  που τα χτίσαν και τα στέργιωσαν...

 

Γιοφύρια που στοιχειώσανε του Λόγου τα ποτάμια...

 

Εκλιπαρούν των ζωντανών το βλέμμα...

Για ένα στόμα  εκλιπαρούν να τα νεκραναστήσει...

 

Έστω για ακόμα μια στιγμή....

 

Οι λέξεις ...

 

Ψυχές....

 

Πνοές να ξαναταξιδέψουν...

 

ΛΑΚΚΟΙ ΚΥΔΩΝΙΑΣ  22/08/2012



Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

ΕΡΩΤΙΚΟΝ


Γυναίκα

Στον τόπο σου έχει πάντα Ανατολή

Στον τόπο σου ανθεί και θάλλει
θαύμα ανεκμυστήρευτο

Ενθάδε θα ‘θελα να κείμαι

Στον τόπο τον μικρό σου
Στον κόμπο που συνάζεται η ηδονή

Σα μούδιασμα

Που σφίγγεται και σφίγγει
με δύναμη τα  πόδια σου
για μια  ελάχιστη στιγμή
προτού ξεσπάσει
λίγο πριν να μουσκέψει
κι απλωθεί
κύμα και  ρίγος
τρέμουλο στερνό
ως του κορμιού τις άκρες


Ενθάδε θα ‘θελα να κείμαι

Στης Ομορφιάς σου
τα μάτια τ’ αβασίλευτα

Στη χλόη από τα στήθη σου

Που αναδεύει

Κι αναδεύουν στεναγμοί
απ' τα δικά μου στήθη

Γυναίκα

Πόθε μου

Λιτανεία  των λυγμών μου


ΑΘΗΝΑ   8/8/2012