Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ (2)

 Β' ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

Η ωραία κυρία Αιμιλία έχει καιρό που απ' το δειλινό ως αργά τη  νύχτα
περιμένει να φανεί κάτι βαθειά στα μάτια της κρυμμένο

Ωραία μου κυρία

Το βράδυ που ξενυχτάς μες τον καθρέφτη
λαχταρώντας κάτι παλιό δικό σου και δοσμένο
Το βράδυ που συλλογιέσαι το βράδυ, τ' όνομα, τον τρόπο
Το βράδυ που μια φωνή  μακριά σου  και κοντά σου προστάζει

- προστάζει ή παρακακαλεί; -

κάτι, κάτι, κάτι άλλο, κατι τέλος παντων.. κάτι άλλο να βρεθεί

Το βράδυ που δεν ήταν μόνο βράδυ
κια δεν ήταν μόνο όνομα και τρόπος

Και δεν σου δίνει πιά ήχο νερού ή λαμψης

Ωραία μου κυρία έγινε ανυπόστατο

Χέρια σαν τα φτερά μεσ' στον καθρέφτη
κάτι από τη μυρωδιά του όστρακου στην άμμο


Θεσσαλονίκη, Κολλέγιο ΑΝΑΤΟΛΙΑ
1970
Δημοσίευση σχολίου